6000-6999
Sites per thema:
psy0 algemeen
psy1 systemen
psy2 denken
psy3 brein
psy4 individu
psy50 diagnostiek
psy54 behandeling
psy6 optimaal
psy7 groepen
psy8 suboptimaal
psy9 optimaal

6380 Zelfrealisatie


Zelfrealisatie of Individuatie


BEPALING
Zelfrealisatie en Individuatie (niet: Individualisatie) zijn twee termen gebruikt door Jung, en later door Humanistische Psychologen als Maslow en Rogers, om het proces aan te geven waarbij iemand zijn sluimerende behoeften en mogelijkheden maximaal realiseert, en daarbij dus maximale kansen heeft om zich gelukkig te voelen.


We gebruiken hier opzettelijk relatieve, evoluerende termen als proces, maximaal, om aan te geven dat wellicht niemand het eindstadium van de volmaakte zelfrealisatie en het volmaakte geluk kan of zal bereiken. Volgens het Nederlandse taalgevoel zou men daarom beter spreken over zelfrealisering en individuering, omdat de uitgang _atie in het Nederlands eerder een bereikte toestand aangeeft, geen nog lopend proces.


We gaan hier proberen dit proces te bespreken, met zijn remmende en bevorderende invloeden.


BESTANDDELEN VAN DE PERSOONLIJKHEID
Zelfrealisatie omvat de vervulling een elementen die zich binnen in de persoonlijkheid bevinden. Jung heeft een bruikbaar model van deze persoonlijkheidskern gegeven: onderstaand schema maakt dit duidelijk:

- de stip in het midden stelt het "ik" (Ego) voor, d.w.z. datgene wat observeert en bewust is van wat er in de geest gebeurt.

- de cirkel is de buitenste grens van het "zelf" (Self), d.w.z. het geheel van ik en allerlei archetypes (= beelden verbonden aan behoeften en sluimerende mogelijkheden; sommige archetypes zijn bewust, vele onbewust.) Het Zelf is dus, na individuatie, een integratie van bewuste en onbewuste elementen binnen onze geest


        


Voor een overzicht van de Behoeften verwijzen we naar hier.

BELANG VAN INTEGRATIE
Bij het realiseren van onze behoeften botsen we onvermijdelijk op twee soorten conflicten, die de realisatie kunnen kelderen: conflicten tussen de behoeften onderling, en tussen onze behoeften en de realiteit, d.w.z. de beperkingen vanuit, en de behoeften van de omgeving.

Deze conflicten kunnen opgelost worden, zoals bekend, via keuze, compromis of integratie. Enkel integratie is in staat tot individuatie te leiden.